Κανένας γονιός δεν θέλει να βλέπει το παιδί του να δυσκολεύεται.
Γι’ αυτό διορθώνουμε, υπενθυμίζουμε, παρεμβαίνουμε, λύνουμε προβλήματα. Συνήθως με την καλύτερη πρόθεση.
Υπάρχει όμως μια δεξιότητα που δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς κάποιο βαθμό δυσκολίας: η ανθεκτικότητα.
Η ανθεκτικότητα δεν σημαίνει «σκληραίνω το παιδί». Ούτε σημαίνει ότι το αφήνουμε μόνο απέναντι σε σοβαρά προβλήματα. Σημαίνει ότι το παιδί μαθαίνει σταδιακά πως μπορεί να αντιμετωπίσει ένα εμπόδιο, να ζητήσει βοήθεια, να προσαρμοστεί και να ξαναδοκιμάσει.
Το Harvard Center Harvard για την Ανάπτυξη του Παιδιού τονίζει ότι τα παιδιά χρειάζονται διαχειρίσιμες προκλήσεις με την υποστήριξη ενηλίκων, ώστε να αναπτύξουν μηχανισμούς αντιμετώπισης.
Και ένα εύρημα ξεχωρίζει: «Ο συχνότερος προστατευτικός παράγοντας είναι τουλάχιστον μία σταθερή σχέση με έναν υποστηρικτικό ενήλικα.»
Αυτό αλλάζει εντελώς τον τρόπο που μπορούμε να σκεφτούμε την ανθεκτικότητα.
Δεν χρειάζεται να απομακρύνουμε κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του παιδιού. Χρειάζεται να είμαστε αρκετά κοντά ώστε να ξέρει ότι δεν το αντιμετωπίζει μόνο του.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι περίπου 1 στους 7 νέους ηλικίας 10–19 ετών αντιμετωπίζει κάποια ψυχική διαταραχή και υπογραμμίζει τη σημασία δεξιοτήτων όπως η επίλυση προβλημάτων, η διαχείριση συναισθημάτων και οι υποστηρικτικές σχέσεις.
Μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα
Την επόμενη φορά που το παιδί έρθει με ένα πρόβλημα, αντί να δώσουμε αμέσως τη λύση, μπορούμε να δοκιμάσουμε:
«Τι πιστεύεις ότι θα μπορούσες να κάνεις;»
Να του επιτρέψουμε να ξεχάσει κάτι και να αντιμετωπίσει μια μικρή φυσική συνέπεια. Να ολοκληρώσει μόνο του μια εργασία που ίσως δεν γίνει τέλεια. Να χάσει ένα παιχνίδι. Να ξαναδοκιμάσει ένα project που δεν πέτυχε.
Δεν προστατεύουμε τα παιδιά από κάθε δυσκολία.
Τα βοηθάμε να ανακαλύψουν ότι μπορούν να τη διαχειριστούν.
Tomorrow Me Labs: Μία σκέψη για το αύριο:
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τον κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας. Μπορούμε όμως να τους δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες να ανακαλύπτουν, να σκέφτονται, να δημιουργούν και να πιστεύουν ότι μπορούν.
